6ο Κλαδικό Συνέδριο

16 - 17 Οκτωβρίου 2004

Είχαν περάσει έξι χρόνια από το προηγούμενο Συνέδριο και οι εξελίξεις σχεδόν σε όλα τα θέματα που απασχολούσαν τον κλάδο ήταν ραγδαίες, έπρεπε να βάλουμε τις βάσεις για την επόμενη δεκαετία και ίσως όχι μόνο, με θέματα αρκετά και πολύ σοβαρά.

Το συνέδριο οργανωτικά ήταν ομολογουμένως άρτιο, αν όμως γυρίζαμε το χρόνο πίσω θα επέμενα στην επιλογή που έκανα κατά τον σχεδιασμό του, θα επέμενα να είναι πιο πολύ διευρυμένο, να έχει συνέδρους από όλο το φάσμα της Ηλεκτρολογίας και με δικαίωμα λόγου.

Θα επέμενα να μην υπάρχουν συνάδελφοι εισηγητές μόνο και μόνο γιατί έπρεπε να κρατηθούν συνδικαλιστικές ισορροπίες, θα επέμενα να στείλουν τις εισηγήσεις τους νωρίτερα ώστε να οπτικοποιηθούν και να παραμείνουν τα γραπτά, όπως γίνετε σε όλα τα επιστημονικά συνέδρια.

Θα επέμενα οι εισηγητές να βρίσκονται μέσα στο θέμα τους και η εισήγηση να έχει το επίπεδο που ονειρεύομαι για τον κλάδο, τίποτα στο πόδι, τίποτα χωρίς μελέτη, τίποτα με γνώμονα τις συνδικαλιστικές ισορροπίες, αλλά τα πάντα για την ανάδειξη του καινούργιου περιβάλλοντος και της εξέλιξης του επαγγέλματος που ερχόταν.

Αν είχα επιμείνει σε αυτά, θα είχαμε μια πραγματική εισήγηση για τα Φωτοβολταϊκά, θα είχαμε μια λειτουργική μελέτη επιχειρηματικότητας για το μέλλον μας και τη νέα γενιά από τότε.

Την τελευταία Εξαετία έχουμε μπει σε μια ύφεση η οποία ευνοεί την σύσταση εταιρειών συνεταιριστικής βάσης, αλλά δεν είμαστε ακόμα σε θέση να το κάνουμε και αυτό γιατί δε μας το επιτρέπει η κουλτούρα μας, σε αυτό δεν συνείσφερε καθόλου το επιχειρηματικό περιβάλλον έτσι άναρχα όπως είχε διαμορφωθεί, με την πολιτεία από τη μία να μην το ευνοεί καθόλου και τα ισχυρά συμφέροντα να κλείνουν ολοένα και πιο πολύ το δρόμο στη μεσαία τάξη.

Δεν συνεισφέραμε όσο θα έπρεπε μέσα από εκείνο το συνέδριο στη δημιουργία συνείδησης για τις αλλαγές που θα έπρεπε να γίνουν στον κλάδο, αφού επιτρέψαμε να σπαταλήσουν το χρόνο του συνεδρίου, άνθρωποι οι οποίοι άλλοι χρησιμοποιούν τον κλάδο ως εφαλτήριο για την προσωπική τους ανέλιξη, άλλοι για κατάθεση κομματικών μανιφέστων ενώ άλλοι απλά υπήρχαν ως περιηγητές της έκθεσης και επισκέπτες του συνεδρίου, για όλους αυτούς όμως θα μιλήσω συνολικά στο τελευταίο κεφάλαιο.*

Σαν γενικότερο συμπέρασμα θα έλεγα ότι κατά το σχεδιασμό του συνεδρίου πιάσαμε το σφυγμό της επόμενης δεκαετίας με τα θέματα που θέσαμε προς ανάπτυξη, δεν ξεφύγαμε όμως τελικά από την μιζέρια που κατατρώει τον συνδικαλιστικό μας χώρο.

Τις εργασίες ευτυχώς έσωσαν οι εισηγητές που είχαμε καλέσει από τον επιστημονικό χώρο ενώ τα συμπεράσματα αποτέλεσαν τη βάση για τις μετέπειτα δράσεις της ομοσπονδίας, με στόχο αυτά να φτάσουν στον ηλεκτρολόγο και στην Παιδεία.

Πρόγραμμα 6ου Συνεδρίου

* Το τελευταίο κεφάλαιο της αναδρομής μέχρι το 2011

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ηλεκτρολόγων "Α.Ι.Ε" στην Αθήνα

Από τις  24 έως τις 27/9/2003, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα η συνέλευση των Ευρωπαίων αντιπροσώπων στην Ευρωπαϊκή "Συνομοσπονδία" μας.
 
Ένα χρόνο νωρίτερα, στη συνέλευση της Α.Ι.Ε το 2002, ο Πρόεδρός μας Ε. Δάρας, είχε ζητήσει από την Α.Ι.Ε, να πραγματοποιήσουν την επόμενη συνεδρίαση των αντιπροσώπων τους στην Αθήνα.

Η Πρόσκληση αυτή είχε σαν στόχο να ανεβάσει το επίπεδο της Ομοσπονδίας μας σε όλο το φάσμα των «κοινωνικών μας εταίρων» διότι στις συνεδριάσεις αυτές συμμετέχουν όχι μόνο αντιπρόσωποι από τις Ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και από εκπρόσωπους από όλες τις ανεπτυγμένες χώρες, ΗΠΑ, Αυστραλία, Καναδά, Ν. Αφρική κλπ.

Ειδικότερα οι αντιπρόσωποι από την Ευρώπη, συμμετέχουν στις αντίστοιχες τεχνικές επιτροπές της Ε.Ε. στις Βρυξέλες, με αποτέλεσμα να μπορούν να μεταφέρουν άμεσα τα προβλήματα ή τα αιτήματα μας και να δρομολογήσουν αμεσότερα λύσεις, ή απαντήσεις.

Η οργάνωση των τριήμερων διαδικασιών της Α.Ι.Ε, δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση, υπήρξε μία οργάνωση πρωτοφανής για τα δεδομένα μας έτσι ώστε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις της, έτσι ώστε να δείξουμε το καλύτερο πρόσωπο που μπορούσαμε εν όψει και των Ολυμπιακών αγώνων.

Ο τότε Γ. Γραμματέας Α. Χάσκος και εγώ, σε συνεργασία με τον Πρόεδρο, κληθήκαμε να φέρουμε σε πέρας μια διοργάνωση, η οποία έπρεπε να είναι πετυχημένη και αυτή διότι υπήρχε ένας σημαντικός διπλός στόχος. Ο στόχος τότε ήταν, όχι μόνο να αποτελέσει αυτό το τριήμερο συνέδριο μία πολύ καλή διαφημιστική καμπάνια για τη χώρα μας, αλλά και να εντάξουμε την Κύπρο στην Ευρωπαϊκή ομοσπονδία, κάτι που στο μέγεθος που του αναλογεί, ενίσχυε τη θέση της Κύπρου στους κόλπους της Ε.Ε. ως χώρα τότε, υπό ένταξη*.

Η Οργάνωση κατά κοινή ομολογία των φιλοξενουμένων ήταν άψογη, η φιλοξενία αντάξια της παράδοσής μας και η απήχηση στις χώρες που συμμετείχαν μεγάλη, εξάλλου δεν ήταν τυχαίο που ονομάστηκε “Ολυμπιάδα των Ηλεκτρολόγων”.

Αξίζει να σημειωθεί εδώ, ότι για όλη τη διοργάνωση όχι μόνο δεν επιβαρύνθηκε οικονομικά η ομοσπονδία λόγω του μεγάλου ενδιαφέροντος που έδειξαν οι χορηγοί, αλλά βγήκε και κερδισμένη, αφού εκείνη τη χρονιά δεν είχε τα έξοδα για την αποστολή των αντιπροσώπων μας στο εξωτερικό, ενώ στις υπηρεσίες και τα υπουργεία το κύρος της Ομοσπονδίας ανέβηκε κατακόρυφα.

*Η Κύπρος τελικά είχε ενταχθεί στην Ε.Ε κατά τη διάρκεια των εργασιών του συνεδρίου.

Συνέλευση ΠΟΣΕΗ 2002 – Οι πρώτες προτάσεις.

1.     Δημιουργία βάσης δεδομένων της ΠΟΣΕΗ η οποία δε θα δίνει μόνο άμεση ενημέρωση στα μέλη, αλλά θα προσφέρει και ένα εξελιγμένο εργαλείο σύνταξης προσφοράς από τον εργολήπτη ηλεκτρολόγο.
2.     Διασύνδεση των σωματείων με μόνη μηχανοργάνωση ένα απλό υπολογιστή και μία σύνδεση στο Internet έτσι ώστε να υπάρχει άμεση, έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση όλων.
3.    Επαναφορά των αρχικών ελέγχων στις Ηλ. Εγκαταστάσεις και έλεγχο στις υφιστάμενες μέσα από μία πιστοποιημένη δομή ενός ανεξάρτητου διαπιστευμένου φορέα εποπτευόμενο από το κράτος.
4.   Πίεση για λύση του προβλήματος γειώσεων του λεκανοπεδίου της Αττικής αλλά και γενικότερα όλης της Ελλάδας.
5.      Διαφημιστική καμπάνια ευαισθητοποίησης του κοινού σε θέματα ασφάλειας.
6.     Διαρκή ενημέρωση και εκπαίδευση στους συναδέλφους για όλες τις εξελίξεις που τρέχουν, για όλες τις τεχνολογίες τύπου «έξυπνη ηλ. Εγκατάσταση» το τότε Ιnstabus ή σημερινό KNX.

Η Δουλειά για το δικό μου ¨όραμα¨, για να βάλω το λιθαράκι μου ώστε να μπορέσει ο κλάδος να αναβαθμιστεί εκ νέου οικονομικά και τεχνικά, για να αποκτήσει ξανά ο Ηλεκτρολόγος το κύρος που είχε χάσει τα τελευταία χρόνια είχε αρχίσει.

Πρόλογος

       Από μικρή ηλικία ήμουν μπερδεμένος στα πόδια του Πατέρα μου, όπου βλάβη και μερεμέτι, εγώ πρώτος, στην αρχή για βόλτα, μετά για βοήθεια στον Πατέρα και τέλος επειδή εθίστηκα στο επάγγελμα μας.

Μήπως σας θυμίζει κάτι από τον εαυτό σας; 

      Φώτα, χρώματα, συσκευές, κολλητήρια, όργανα, μηχανές, όλα να διαρρέονται από κάτι μυστήριο που δεν το έβλεπα και όμως τα έκανε όλα να λειτουργούν, κάτι που δεν το έβλεπα και όμως μπορούσε να κινήσει όλον τον κόσμο, να μας φωτίσει, να μας ζεστάνει, να, να, να… ακόμα και να μας σκοτώσει... είχα μπροστά μου κάτι μαγικό, κάτι που με είχε συνεπάρει και δεν επρόκειτο να το αφήσω πλέον από τα χέρια μου για όλα μου τα υπόλοιπα χρόνια, έπρεπε να το υποτάξω.

      Ήταν τυχαίο άραγε το ότι ο Μεγάλος μας Ηθοποιός Λάμπρος Κωνσταντάρας έλεγε:
      "Παράσταση χωρίς Πρωταγωνιστή & χωρίς Ηλεκτρολόγο δεν μπορεί να ξεκινήσει"

        Γεννήθηκα σε μία οικογένεια Ηλεκτρολόγων, ο ένας Θείος Ηλεκτρολόγος Αυτοκινήτων, ο άλλος Ηλεκτρολόγος μικρών Σκαφών και έναν Ηλεκτρολόγο Μοιρασμένο ανάμεσα στις Ε.Η.Ε και στα καράβια, τον Πατέρα μου.
       Αυτό με έκανε να σκέπτομαι πολύ το ποιο δρόμο θα ακολουθήσω μέσα στην Ηλεκτρολογία και σε ηλικία 16 ετών, το 1982, όταν είχα πια τελειώσει την πρώτη χρονιά της τεχνικής σχολής και είχα ήδη προϋπηρεσία 3ων ετών στις κατασκευές, ήρθε η ώρα να επιλέξω κατεύθυνση για τη δεύτερη χρονιά της σχολής, Αυτοκίνητο ή Ε.Η.Ε; AC ή DC;
      Για μένα πλέον το τοπίο είχε ξεκαθαρίσει μέσα από τα πρώτα χρόνια της εργασιακής μου εμπειρίας, πήρα τη μεγάλη δική μου απόφαση, διάλεξα κάτι που δε θα με έκανε να βαριέμαι, κάτι που θα μου πρόσφερε συνέχεια γνώσεις, κάτι που θα ήταν συνώνυμο της εξέλιξης, κάτι που θα με έκανε χρήσιμο, απαραίτητο και άξιο στην κοινωνία, ενώ παράλληλα θα μου έδινε ελευθερία στις κινήσεις, χωρίς πολλούς περιορισμούς σε κλειστούς χώρους όπως αυτοί που υπάρχουν στην παραγωγή στα γραφεία και τα συνεργεία, αυτό δεν το άντεχα.

      Θα γινόμουν Ηλεκτρολόγος στις Εσωτερικές Ηλεκτρικές Εγκαταστάσεις.