Ανοιχτή Επιστολή - Αίτημα προς Δ.Σ. ΠΟΣΕΗ

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε

Αξιότιμοι κύριοι Σύμβουλοι

Δεν είναι χαρακτηριστικό της ιδιοσυγκρασίας μου να αναφέρομαι σε οποιαδήποτε δραστηριότητα μου, η οποία να αφορά στην προσφορά μου στα κοινά και πολύ περισσότερο δεν είναι, να διεκδικώ οποιαδήποτε χειραγωγούμενη αναγνώριση.

Το παραπάνω χαρακτηριστικό μου όμως, συνοδεύεται και από την έντονη μου διάθεση, να στηρίξω την άποψη μου και την προσφορά μου, με τεκμηριωμένες απαντήσεις, όπου και όποτε μου ζητηθεί ή απαιτηθεί από τις περιστάσεις, προφορικά ή εγγράφως, πολύ περισσότερο, όταν δέχομαι απρόκλητες, ιταμές, ατεκμηρίωτες και το κυριότερο, εν τη απουσία μου ανήθικες επιθέσεις, από “Συναδέλφους” με τους οποίους ουδέποτε έχω ασχοληθεί και δεν πρόκειται να ασχοληθώ στο μέλλον σε προσωπικό επίπεδο.

Τρίτο χαρακτηριστικό μου είναι το να αναφέρομαι όσο το δυνατόν περισσότερο περιεκτικά στο θέμα για το οποίο μιλάω ώστε να μην κουράζω και να επανέρχομαι εφόσον απαιτηθεί.

Πράγμα που θα κάνω και τώρα.

Αξιότιμοι συνάδελφοι

Είναι πολύς καιρός τώρα, που διαπιστώνω σε συζητήσεις που κάνω με αντίστοιχα άλλους συναδέλφους ανά την Ελλάδα, ότι περιφερόμενοι ψιττακοί, μεταφέρουν ανακρίβειες και ψεύδη, την ώρα μάλιστα που εγώ έχω σκύψει το κεφάλι για να φέρω σε πέρας το κομμάτι του έργου που μου έχει ανατεθεί από τον Πρόεδρο & κατά επέκταση από το Προεδρείο για την Ομοσπονδία μας.

Οι εν λόγω «συνάδελφοι», προσπαθώντας να καλύψουν προφανώς δικές τους ανεπάρκειες για ζητήματα τα οποία δεν κατανοούν, ή ακόμα και για να με αποδυναμώσουν απλά στα μάτια όλων σας, αναφέρονται με ψεύδη και ανακρίβειες, σε μία σειρά από θέματα που με αφορούν.

Τα παραπάνω θέματα, θα τα αποδομώ ένα ένα δια του τύπου, αρχής γενομένης με την παρούσα επιστολή.

Από το 2002 που πρωτοεκλέχτηκα στην Ομοσπονδία, έχω καταθέσει ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης για το μέλλον του κλάδου και της ίδιας της ομοσπονδίας, με όραμα και στόχους -ανατρέξτε στα πρακτικά της Γ.Σ. του 2002-, σχέδιο για το οποίο εργάζομαι, προτείνοντας δράσεις και λύσεις, σχέδιο το οποίο προσαρμόζεται και εξειδικεύεται στο πέρασμα των χρόνων, σύμφωνα με τις κοινές μας αποφάσεις, αλλά και με τις εξελίξεις.

Τμήμα του σχεδίου αυτού, είναι και ο εκσυγχρονισμός της ομοσπονδίας με κυρίαρχο σύμμαχο, τι άλλο από αυτό που υπηρετούμε; Την τεχνολογία.

Στο πλαίσιο αυτό και με αφορμή τη δημιουργία του Κοινωνικού Ιατρείου της ΓΣΕΒΕΕ, κατόπιν πρότασης του Προέδρου, διερευνόντας τις ανάγκες του Ιατρείου, προσφέραμε ως Ομοσπονδία ένα τηλεφωνικό κέντρο.

Η πρόταση μου προς στον Πρόεδρο την οποία και αποδέχτηκε, ήταν να δωρίσουμε στο Ιατρείο το παλαιάς τεχνολογίας αλλά αξιόπιστο τηλεφωνικό μας κέντρο και να προχωρήσουμε στην εγκατάσταση Νέου τύπου κέντρο τεχνολογίας Voip στα γραφεία μας.

Η Πρόταση μου ήταν απλή και συμφέρουσα, εγώ θα εγκαθιστούσα το παλιό τηλεφωνικό Κέντρο στο Κ. Ιατρείο ενώ παράλληλα θα δώριζα το Τηλεφωνικό κέντρο τεχνολογίας Voip στην ΠΟΣΕΗ.

Έτσι η ΠΟΣΕΗ από την πλευρά της θα έκανε από τη μία οικονομία, αφού θα πλήρωνε μόνο την αγορά 2 επιπλέον τηλεφωνικών συσκευών και τα έξοδα του νέου προγραμματισμού για το νέας τεχνολογίας κέντρο,  ένα έξοδο αξίας μόλις του ενός τρίτου από την αξία ενός συμβατικού κέντρου που θα πλήρωνε για το Κοινωνικό Ιατρείο, ενώ από την άλλη, θα εξέλισσε τις επικοινωνίες της.

Ο Στόχος και τα οφέλη για την ΠΟΣΕΗ ήταν πολλαπλά

1.       Εξοικονόμηση τηλεπικοινωνιακού κόστους, αφού η τεχνολογία αυτή επιτρέπει την διεπαφή μέσω τηλεφωνίας Internet, άρα δωρεάν επικοινωνία με όποιον διαθέτει σύνδεση με το Internet σε υπολογιστή, κινητό τηλέφωνο ή και Tamplet.

2.       Ελάφρυνση της υπερφορτωμένης τηλεφωνικής γραμμής και των υπαλλήλων της ομοσπονδίας, αφού οι εισερχόμενες κλήσεις, θα μπορούσαν να δρομολογηθούν χωρίς κόστος κατευθείαν στο άτομο για το οποίο προορίζονταν, π.χ. Στον Πρόεδρο.

3.       Αυτοματοποιημένες-προγραμματιζόμενες  τηλεφωνικές ειδοποιήσεις προς τα μέλη του Δ.Σ και τα σωματεία, (Προέδρους και Γραμματείες), για τρέχοντα ή και πάγια θέματα, με αποτέλεσμα την αποδέσμευση του προσωπικού από θέματα ρουτίνας και τη δημιουργική απασχόληση τους σε άλλα.

4.       Υποστήριξη του προωθητικού σχεδίου του κλάδου, το οποίο απαιτεί Follow up υπηρεσίες προς τους καταναλωτές.

5.       Δωρεάν εσωτερική επικοινωνία μεταξύ των μελών του Προεδρείου και του Δ.Σ, (εν δυνάμει και με τους αντιπροσώπους) από όποιο σημείο της Ελλάδας και αν βρίσκονται, αλλά και με το Γραφείο της ΠΟΣΕΗ.

Η τεχνολογία αυτή, ήρθε επίσης να βοηθήσει στη μείωση του χαμένου χρόνου αναμονής στο τηλέφωνο, ακόμα ακόμα και της φυσικής παρουσίας των διοικούντων στα γραφεία της ΠΟΣΕΗ.

Η μείωση του χαμένου χρόνου, επιτεύχθηκε με δωρεάν και άμεση επικοινωνία (με εσωτερικό 3ψήφιο νούμερο) του Προεδρείου με το προσωπικό, χωρίς χάσιμο χρόνου στην αναμονή.

Απλό παράδειγμα; Η καθημερινή επικοινωνία του Προέδρου και του Γ. Γραμματέα με το Γραφείο, οι οποίοι αντί να περιμένουν στην αναμονή του τηλεφωνικού κέντρου ενώ παράλληλα χρεώνονταν στο κινητό -όντας στην δουλειά-, μπορούσαν πλέον, έχοντας εγκαταστήσει μία εφαρμογή στο smart phone τους, όπως την X-Lite και πληκτρολογώντας απευθείας 3 ψηφία, να επικοινωνούν και άμεσα και δωρεάν, το ίδιο μπορούσε να γίνει και με τον Ταμία και ας ήταν στο άλλο άκρο του κόσμου.

Μετάφραση σε εξοικονόμηση χρήματος;

30-40% μείωση τηλεπικοινωνιακού κόστους.

Μετάφραση σε εξοικονόμηση σπατάλης χρόνου διοίκησης αλλά & προσωπικού;

Αξία ανεκτίμητη.

-Στο σημείο αυτό, αξίζει να τονίσουμε για τον αναγνώστη ο οποίος δεν γνωρίζει, ότι ο Συνδικαλισμός των Ελεύθερων επαγγελματιών, δεν έχει παροχές, δεν μοιάζει ούτε κατά ελάχιστο με το γνωστό “Συνδικαλισμό” του Δημοσίου, ο οποίος ευθύνεται σε ένα μεγάλο βαθμό για την κατάντια της Χώρας.

Πρέπει να μάθουν όλοι, ότι οι συνδικαλιστικές διοικήσεις στους ελεύθερους επαγγελματίες, διεκδικούν ισονομία και δικαιοσύνη και όχι ωφελήματα που επιβαρύνουν τους φορολογούμενους, εργάζονται επάνω στα κοινά θέματα από το υστέρημα του χρόνου τους, σε βάρος της επιχείρησής τους, της οικογενειακής και προσωπικής τους ζωής και φυσικά αμισθί.-

Η τελευταία αυτή χρήση της εσωτερικής γραμμής του κέντρου, ήρθε στο απαίδευτο μυαλό κάποιων, να δαιμονοποιηθεί και να χρησιμοποιηθεί εναντίον μου ως…; Κάποιου είδους εκμετάλλευση;

Δεν ξέρω, θα πρέπει να ρωτήσουμε γι’ αυτό, αυτούς που διασπείρουν αυτές τις υπέρτατες ανακαλύψεις.

Από την δική μου πλευρά, έχω να πω και να ρωτήσω εντελώς ρητορικά το εξής απλό.

Η ομοσπονδία χρειάζεται πρόσωπα τα οποία είναι περιστασιακά και εκ περιτροπής ενεργά, ανάλογα με τη θέση που καταλαμβάνουν και την αναγνώριση κάποιου “αξιώματος”;

ή χρειάζεται ταγμένους ανθρώπους με γνώσεις, που παρακολουθούν από κοντά τις εξελίξεις και δουλεύουν παράγοντας ιδέες, προσηλώνονται στις συλλογικές αποφάσεις του οργάνου, βάζουν στόχους και τους κυνηγάνε;

Εγώ πάντως ζητάω και κάνω το δεύτερο.

Αν τελικά η ομοσπονδία χρειάζεται ανθρώπους που δουλεύουν, τότε ποιοι είναι αυτοί και γιατί ακριβώς με κατηγορούσαν, όταν για να εκτελέσω με συνέπεια τα καθήκοντα του Γ. Γραμματέα και να προχωρήσω στον πλήρη εκσυγχρονισμό του εξοπλισμού και της εσωτερικής λειτουργίας της Ομοσπονδίας ως όφειλα, ξημεροβραδιαζόμουν στα γραφεία της ομοσπονδίας ετοιμάζοντας παράλληλα βάση δεδομένων και αντίστοιχη πρόταση για κοστολόγηση εργασιών, εύκολη, με αυτοματοποιημένη αναπροσαρμογή και το κυριότερο συμβατή με τις απαιτήσεις της επιτροπής ανταγωνισμού, αφαιρώντας το χρόνο από την οικογενειακή και προσωπική μου ζωή;

Με πιο διεστραμμένο σκεπτικό μετέφεραν στους συναδέλφους με όρους συνωμοσιολογίας ότι “έχω κάνει την ομοσπονδία σπίτι μου”; Και τι εννοούσαν με αυτό;

Μήπως είχαν ή έχουν την αίσθηση ότι θα απογοητευτώ και θα τους αδειάσω τη γωνιά;

Λάθος πόρτα χτυπάνε.

Είμαι εδώ για να διεκδικώ λύσεις για το επάγγελμα μου, το κάνω χωρίς να οπισθοχωρώ, δημιουργώντας δρόμους όπου δεν υπάρχουν και αν αυτό απαιτήσει να διεκδικήσω από τους συναδέλφους την έγκριση για την ηγεσία της ΠΟΣΕΗ, θα το κάνω όταν το αποφασίσω, σταθμίζοντας όλους τους παράγοντες.

Γιατί με κατηγόρησαν και συνεχίζουν να το κάνουν, διαδίδοντας έτσι απλά ότι “πήρα το τηλέφωνο της ομοσπονδίας στο γραφείο μου”, όταν επρόκειτο απλά για τον εκσυγχρονισμό της επικοινωνίας μας; Την διευκόλυνση στο έργο μου ως Γ. Γραμματέα, στο έργο του Προέδρου, του Προεδρείου κ.λ.π που ήδη προανέφερα;

Και για να κλείσω και να έρθω στο αίτημα που σας απευθύνω ως Δ.Σ. της ΠΟΣΕΗ ρωτώ,

Αν εγώ είχα σαν απώτερο σκοπό να κερδίσω κάτι από το τηλέφωνο της ομοσπονδίας, άγνωστοι και άσπονδοι μου φίλοι, θα το “μετέφερα” -όπως αφελώς διαδίδεται- στο Γραφείο του Σωματείου;

Εκεί όπου τα τηλεφωνήματα μου, μπορώ να τα κάνω δωρεάν ούτως ή άλλως όντας Πρόεδρος;

Δεν θα το μετέφερα σπίτι μου ή οπουδήποτε αλλού;

Δεν θα είχα πιθανώς φροντίσει να μην έχουμε πρόσβαση σε αναλυτικούς λογαριασμούς, ώστε να μην μπορώ να ελεγχθώ;

Διαπιστώσατε κάτι τέτοιο;

Καταλήγοντας, σας λέω ετούτο, εάν είχα έστω και ψήγμα σκέψης να καρπωθώ οικονομικά κάτι, τότε δεν θα προσέφερα για τη λειτουργία της ομοσπονδίας τον εξοπλισμό που έχω προσφέρει εδώ και αρκετά χρόνια χωρίς να ζητήσω ούτε την αναγνώριση η οποία προβλέπεται από το καταστατικό -Δείτε Άρθρο 33 δωρητές & ευεργέτες- ούτε και με ενδιέφερε να το ξέρει κανείς.

Αξιότιμοι συνάδελφοι

Μετά την προσπάθεια σπίλωσης του ονόματος μου από εγωκεντρικούς δελφίνους, σκοτεινούς και προσωποπαγείς πρίγκιπες και ανθρώπους οι οποίοι αναθαρρεύουν στον μικρόκοσμό τους προσπαθώντας να μηδενίσουν την όποια προσφορά μου προσπαθώντας να ελιχθούν προς την Προεδρία, όχι με το έργο τους, όχι με προτάσεις και λύσεις, αλλά με Λαϊκίστικες ιδέες και πρακτικές, θεωρώ πλέον επιβεβλημένο, να αιτηθώ προς τον Πρόεδρο, να εντάξει στη συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΠΟΣΕΗ στις 27/5/2016, θέμα για την αναγνώριση ή μη, της υλικής προσφοράς μου με όρους καταστατικού, αλλά κύρια και ιδιαίτερα με απλή, συναδελφική αναγνώριση και αποδοχή εκ μέρους του Δ.Σ., της πραγματικότητας κάτω από την οποία λειτουργεί και σήμερα η ΠΟΣΕΗ.

Εν κατακλείδι και για τους λόγους που προανέφερα, ζητώ την αναγνώριση και αποδοχή ή μη, όπως ορίζει το καταστατικό, της προσφοράς του εξοπλισμού τον οποίο έχω παραχωρήσει στην ΠΟΣΕΗ, ο οποίος αποτελείται από:

1.     Έναν Ηλ. Υπολογιστή Γραφείου

2.     Έναν Server Raid 5

3.     Ένα Τηλεφωνικό κέντρο Voip 3^ης γενιάς και

4.     Δύο οθόνες για Ηλ. Υπολογιστές.

Συνολικής αξίας κατά την αγορά τους άνω των 3^ων χιλιάδων Ευρώ και το ζητώ, με ένα σκοπό και μόνο, την αποκατάσταση του ονόματός μου.

Αφήνω δε, την ηθική αναγνώριση για το έργο που έχω ή δεν έχω προσφέρει, στους συναδέλφους και την Ιστορία του κλάδου.

Με εκτίμηση

Χαράλαμπος Κωνσταντόπουλος.

Από 1η Μαϊου Γεγονός, οι νέες ηλεκτρονικές άδειες Ηλεκτρολόγων σε μορφή πιστωτικής κάρτας.

Ολοκληρώθηκε η συνάντηση του φορέα με το Υπουργείο ανάπτυξης, η συζήτηση ολοκληρώθηκε σε φιλικό κλίμα και οι δύο πλευρές συμφώνησαν, ότι μέχρι 1η Μαΐου, θα έχει μπει σε εφαρμογή, η παραγωγή των νέων αδειών.

Επίσης, σήμερα είναι πρωταπριλιά και θα πρέπει να γελάσει και λίγο το χειλάκι μας, να είστε όλοι καλά.

Και που είστε.... μην το μαρτυρήσετε.

Οι εργολήπτες Ηλεκτρολόγοι κράτησαν ψηλά την κοινωνική συνοχή.

  Με αφορμή τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, θέλω να θυμίσω σε όλους τους συναδέλφους λίγα πράγματα από το πρόσφατο παρελθόν που αφορούν όχι μόνο τον κλάδο, αλλά ευρύτερα την κοινωνία.

  Οι Εργοδότες Ηλεκτρολόγοι πρέπει να είμαστε περήφανοι, διότι όχι μόνο δεν μειώσαμε τα ημερομίσθια εν μέσω πιέσεων και κρίσης, αντίθετα κάναμε συμβολική αύξηση στην τελευταία διμερή κλαδική συλλογική σύμβαση που υπογράψαμε το 2012.

  Τα χρόνια που πέρασαν, ο κλάδος δέχτηκε ένα ισχυρό πλήγμα από την συστημική κρίση και το πάγωμα της οικοδομικής δραστηριότητας. Οι οικονομικές πιέσεις που δεχόμασταν ήταν ισχυρές και μια εύκολη λύση έδειχνε να είναι η ανακούφιση των λειτουργικών εξόδων μέσω και της μείωσης των μισθών.

  Μια μείωση μισθών όμως θα έδινε μια ψευδή εικόνα συρρίκνωσης των λειτουργικών εξόδων των εργοληπτών, η πραγματική μείωση δεν μπορούσε να είναι άλλη, από τη μείωση των παράλογων ασφαλιστικών εισφορών, τη δίκαια φορολόγηση και την μείωση των έμμεσων φόρων στα προϊόντα καθημερινής χρήσης όπως του πετρελαίου και των πρώτων υλών.

  Η πραγματικότητα με μία μείωση μισθών, θα ήταν να περάσουμε τη μείωση του λειτουργικού μας κόστους στις συμβάσεις μας με τους πελάτες, σπρώχνοντας έτσι όχι μόνο τους υπαλλήλους μας στην εξαθλίωση, αλλά και πολλές φορές εμάς τους ίδιους, αφού σε μεγάλο βαθμό πλέον οι εργολήπτες ηλεκτρολόγοι αυτό-απασχολούμαστε.

  Το κόστος μιας μείωσης στους μισθούς, ενώ δεν είναι τόσο μεγάλο ώστε να βοηθήσει στη σοβαρή μείωση του κόστους κατασκευής, ανακατασκευής ή συντήρησης, θα μείωνε περεταίρω το βιοτικό επίπεδο σε εμάς, στους υπαλλήλους και πολλές φορές φίλους μας, τελικά, στις οικογένειες του δικού μας κλάδου.

Δεν τους κάναμε το χατίρι.

  Δικαιώθηκε η προσωπική μου επιλογή να κρατήσουμε ψηλά το επίπεδο μας στο βαθμό που περνούσε από το χέρι μας και αυτό έχει την υπογραφή μου.

  Όμως δεν τελείωσε κάτι με αυτό, ο πραγματικός αγώνας για όλους τους μικρούς επαγγελματίες συνεχίζεται και μάλιστα ποιο έντονα.

    Στις δηλώσεις ενός αριστερού Πρωθυπουργού θα περιμέναμε να ακούσουμε να μιλάει για τη νέα σεισάχθεια στα χρέη, για μια δεύτερη ευκαιρία ελάφρυνσης των εισφορών στον ΟΑΕΕ στους υπερχρεωμένους επαγγελματίες, οι οποίες είναι καταφανώς παράνομες.

Δείτε http://mikromesaioi-eve.blogspot.gr/2014/04/2442014.html
και όχι για χτύπημα του λαθρεμπορίου καπνού αντί για μείωση φορολογίας στον καπνό.

  Παρά τις δηλώσεις της κυβέρνησης να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις προς το δικαιότερο, το βαθύ υδροκέφαλο και υπερδιογκωμένο κράτος, το οποίο δεν δείχνει να θέλει να το μειώσει η κυβέρνηση, θα συνεχίσει και μάλιστα ενισχυμένο.

 Το κράτος μπορεί να είναι απρόσωπο, αλλά όλοι ξέρουμε ότι τα νήματα του τα κινούν Εσωστρεφείς και συντηρητικοί συνδικαλιστικοί φορείς, οι οποίοι για να συνεχίσουν το ανίερο έργο τους, θα ζητούν περισσότερους φόρους για να συντηρηθούν οι ίδιοι και οι στρατιές χρήσιμων, αλλά και άχρηστων υπαλλήλων, τίμιων χαμηλόμισθων, αλλά και διεφθαρμένων υψηλόμισθων.

 Θα συνεχίσει να μας θεωρεί defacto κλέφτες, θα συνεχίσει να ζητά παράλογες εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία και όλα αυτά, σίγουρα δεν μπορούν να προσελκύσουν κεφάλαια, δεν μπορούν να επανεκκινήσουν ούτε την οικονομία, ούτε την οικοδομική δραστηριότητα.

  Όπως κάναμε τα προηγούμενα χρόνια σε όλες τις κυβερνήσεις, θα παρακολουθούμε κάθε κίνηση της κυβέρνησης αυτής, θα στηρίζουμε κάθε θετική προσπάθεια και θα αντιδρούμε ανάλογα σε κάθε συντηρητική στάση, σε κάθε πισωγύρισμα.

  Ο αγώνας για Δικαιοσύνη και Ισονομία συνεχίζεται!

Συνεταιρισμοί: Mondragon - Ελλάδα 1-0

Η κρίση, οι συνεταιρισμοί και η Ελληνική νοοτροπία.

Από τα πρώτα χρόνια που ασχολήθηκα με τα κοινά, συνάντησα ανθρώπους που προσπαθούσαν να ενώσουν όλους τους υπόλοιπους, άλλοι με σωματεία, άλλοι με συνεταιρισμούς, άλλοι με κόμματα....  και πάει λέγοντας.

Παντού υπήρχαν προβλήματα, όπου σωματείο ΟΛΟΙ Πρόεδροι, όπου ομάδα ΟΛΟΙ προπονητές και όπου συνεταιρισμός, ΟΛΟΙ αφεντικά.

Δεν ξέρω αν αυτό το ιδίωμα που έχουμε ως Λαός είναι καλό ή κακό, δεν ξέρω αν είναι στο DNA μας από τα αρχαία χρόνια,

(κάτι θυμάμαι για τις κόντρες του Αχιλλέα με τον Μενέλαο και κάτι για το Σωκράτη και το κώνειο αλλά το αφήνω)

ή μας προέκυψε από την Τουρκοκρατία και την έλλειψη ενός πραγματικού καθοδηγητικού και ενωτικού κοινωνικού κράτους, ξέρω όμως ότι έχουμε μάθει να λειτουργούμε σχεδόν πάντα ατομικά.

Η αλήθεια είναι ότι όπου χρειάζεται να λειτουργήσουμε ως μονάδες τα καταφέρνουμε περίφημα και ωχριούν απέναντί μας πολλοί Λαοί, το ζήτημα όμως περιπλέκεται όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε οργανωμένες ομάδες, Λαούς, ή εταιρίες, τότε το ιδίωμα μας αυτό, “Το μοναχός σου χόρευε κι όσο θέλεις πήδα”, από “πλεονέκτημα” μετατρέπεται σε τεράστιο μειονέκτημα.

Αυτό το ιδίωμα του μοναχικού καβαλάρη, έχει εγκλωβίσει τη νοοτροπία μας, στην ευρύτερα κοινή πρακτική των νεοελλήνων οι οποίοι αν είχαν μια και μοναδική ευχή να κάνουν και αυτή να πραγματοποιηθεί, θα ήταν να ψοφήσει ο γάιδαρος του γείτονα και όχι να ευημερήσουν οι ίδιοι.

Είναι μία ιδιαιτερότητα των Ελλήνων; Είναι μια κουλτούρα που κουβαλάμε τόσους αιώνες υποδουλωμένοι; ή είναι ο ήλιος και το κλίμα που ευνοεί την ατομικότητα δεν το ξέρω ακόμα, αυτό όμως που ξέρω, είναι ότι αυτό είναι το μεγαλύτερο μας πρόβλημα και μπορεί να αλλάξει, μόνο με βαθιές και μακρόχρονες παρεμβάσεις στις νεότερες γενιές, από τα πρώτα τους χρόνια.

Αυτό το ιδίωμα μας χαρακτηρίζει ως έθνος και κατά επέκταση ως κράτος και μας οδηγεί σε μια ανεξέλεγκτη φαγωμάρα.

Δεν είναι τυχαίο το ότι έχουμε άπειρες εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις, περίπου 37.000 δικηγόρους, δηλαδή 307 δικηγόρους ανά 100.000 κατοίκους!!!!, αναλογία που ξεπερνά μόνο η Κύπρος (319), ενώ υψηλές αναλογίες θεωρούνται και της Ιταλίας με 259, της Ισπανίας με 259 και της Ιρλανδίας με 229, οι οποίες υπολείπονται όμως κατά 48 στην καλύτερη περίπτωση από εμάς.

Η πορεία μας ως νέο ελληνικό κράτος εκ του αποτελέσματος, μας έδειξε ότι έχουμε κάνει πολλά λάθη, ίσως ένα από αυτά, ίσως ένα από τα θεμελιώδη λάθη είναι και αυτό, οι μοναχικές, εγωιστικές θα έλεγα, παράλληλες πορείες που ακολουθούμε όλοι, πορείες οι οποίες είναι τόσο όμοιες, αλλά δεν συναντιούνται και πουθενά.

Όλο μας το έθνος βαδίζει με τη λογική του “one man show” και όταν πρόκειται για “stand up comedy” είναι καλό, όταν όμως αυτό αφορά τις ζωές μας και τις δουλειές μας είναι καταστρεπτικό.

Το Ελληνικό περιβάλλον

Με το τέλος των εχθροπραξιών στην Ελλάδα το 1949, ο λαός βρέθηκε σε ένα οικονομικό περιβάλλον κατεστραμμένο, με μίση, πάθη και φόβο.

Έρμαιο των επιλογών ξένων κυβερνήσεων καλή ώρα, αναγκαστικά έπρεπε με κάποιο τρόπο να επιβιώσει ο κάθε ένας μόνος του, με ατομικά μέσα, αφού και τότε επικρατούσαν στον κρατικό μηχανισμό τα λαμόγια της διαπλοκής, με πρώτο μέλημά τους τον προσωπικό πλουτισμό και ανύπαρκτο μέλημά τους την οργάνωση όχι μόνο του κρατικού μηχανισμού, αλλά και του σχεδιασμού του οικονομικού περιβάλλοντος της χώρας.

Το Διεθνές περιβάλλον

Παράλληλα ο υπόλοιπος κόσμος άλλαζε ραγδαία και αυτό άρχισε να μας επηρεάζει.

Δημιουργήθηκαν τεράστιες διεθνείς εταιρίες και στην αντίπερα όχθη τους συνεταιρισμοί λίγων ανθρώπων, όπως του Carrefour τριών οικογενειών, το οποίο έφτιαξε το πρώτο του υπερκατάστημα στη Γαλλία, όταν εμείς είχαμε μόνο το μπακάλη με το τεφτέρι εν έτη 1962.

Όπως της Arla που είναι προϊόν συγχώνευσης δύο κορυφαίων τυροκομικών συνεταιρισμών, αυτών της Δανίας και της Σουηδίας και πολλών άλλων συνεταιρισμών με διακριτό αυτόν της πόλης Mondragon των Βάσκων, μια πόλη 23.000 κατοίκων με συνεταιρισμό ο οποίος ξεκίνησε το 1954 και σήμερα κάνει 15 δις ευρώ τζίρο και στηρίζει ακόμα 111 θυγατρικούς συνεταιρισμούς.

Στα Blogs διαβάζουμε:

«Δεν υπάρχει τίποτα χτυπητό στα γραφεία της μεγαλύτερης βιομηχανικής εταιρείας, αλλά εξάλλου τίποτε δεν είναι φυσιολογικό στον μεγαλύτερο εργατικό συνεταιρισμό με παγκόσμιες πωλήσεις 15 δισεκατομμυρίων ευρώ (13 δισ. λίρες).

Εκεί που οι εργάτες σ’ άλλες ισπανικές εταιρείες πρέπει να απαντήσουν στις ανάγκες των μετόχων - θυσιάζοντας συχνά τη δουλειά τους -. Στη Mondragon, που λειτουργεί ως μητρική εταιρεία 111 μικρότερων, μεσαίων και μεγαλύτερων συνεταιρισμών, αυτό δεν ισχύει και οι εργάτες παίρνουν και το μισθό και το μέρισμα τους.»

Πηγές: http://m.guardiannews.com/world/2013/mar/07/mondragon-spains-giant-cooperativeτου Giles Tremlett | Μετάφραση Δήμητρα Μακροπούλου
Δείτε επίσης: http://diakyvernisi.blogspot.gr/2010/06/blog-post_09.html

                     https://www.epixeiro.gr/article/110562

Στη χώρα μας έστω και καθυστερημένα, στα μέσα της δεκαετίας του΄80 με το νόμο 1667/1986 προωθήθηκαν τα Συνεταιριστικά ιδεώδη σε επίπεδο Αστικών – Προμηθευτικών συνεταιρισμών έτσι ώστε να αλλάξει σιγά σιγά αυτή η νοοτροπία της ατομικότητας που καλλιεργήθηκε τα προηγούμενα χρόνια.

Νοοτροπία επιβίωσης που επικράτησε μέσα από το ασταθές και άκρως αθέμιτα ανταγωνιστικό περιβάλλον που δημιουργήθηκε από τη δημιουργία κιόλας του νεοελληνικού κράτους και κυρίως από τον ανύπαρκτο σχεδιασμό του για τις ανάγκες του πληθυσμού όπως προανέφερα.

Οι συνεταιρισμοί όπου υπήρξε βούληση, όπου υπήρξε συνεννόηση και σωστή διοίκηση λειτούργησαν και μεγαλούργησαν, στο δικό μας χώρο των ηλεκτρολόγων, υπήρξαν λαμπρά παραδείγματα, τα οποία άντεξαν σε μια παρατεταμένη κρίση χωρίς δανεισμό, αλλά ο ίδιος κακός μας εαυτός τελικά κατέστρεψε τους περισσότερους.

Οι συνεταιρισμοί ρυθμίζουν τις αγορές, αποτέλεσαν για δεκαετίες και συνεχίζουν να αποτελούν το αντίπαλο, αντισταθμιστικό δέος απέναντι σε όλες τις άλλες επιχειρήσεις στο χώρο τους.

Μας διασφάλιζαν πάντοτε απέναντι στον πελάτη αφού η τιμολογιακή τους πολιτική, ξεχώριζε τους επαγγελματίες από τους ιδιώτες και αυτό διότι δεν έχουν σκοπό το κέρδος για το κέρδος, αλλά το κέρδος μέσα από τη στήριξη του επαγγελματία και πάντα σε αρμονία με αυτό του πελάτη.

Παράλληλα με τα παραπάνω, στήριξαν και τις οικογένειες του προσωπικού, των καθημερινών φίλων και συνεργατών μας που μοχθούν με τη σειρά τους για τον συνεταιρισμό, με καλύτερα εισοδήματα από αυτά που θα είχαν σε άλλες επιχειρήσεις της αγοράς.

Όσοι ενταχτήκατε κάποτε σε έναν υγιή συνεταιρισμό σίγουρα καταλαβαίνετε για ποιο πράγμα μιλάω, όσοι πάλι δεν το κάνατε ήρθε πάλι η εποχή που θα πρέπει να το κάνετε.

Αυτή τη στιγμή, ο κάθε συνεταιρισμός, ο κάθε συνέταιρος, ο κάθε συνάδελφος, ο κάθε υπάλληλος, θα πρέπει να αναθεωρήσει, να ξεχάσει ότι έκανε μέχρι σήμερα, να στηρίξει με νύχια και με δόντια τη συνεταιριστική ιδέα.

Θα πρέπει οι συνεταιρισμοί να ανοίξουν μεγαλύτερη αγκαλιά και οι επαγγελματίες να ξαναγίνουν συνέταιροι, να τους στηρίξουν με τις αγορές τους και όχι να αφήνουν πίσω τα χρέη τους μεταφέροντας τις όποιες αγορές τους σε ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Υπάρχουν οι εποχές των παχιών αγελάδων όπου όλοι είναι ευχαριστημένοι και αυτές των ισχνών αγελάδων, όπου όλοι πρέπει να βάζουν πλάτη και να συντηρούν ότι έχουν φτιάξει έστω και με λίγο κόπο, όχι όμως να το διαλύουν.

Τέλος, θα πρέπει ο κάθε υπάλληλος να σταθεί στα δύσκολα μέσα στη μεγάλη οικογένεια με υπομονή, με μνήμη από τις καλές ημέρες και με τη βεβαιότητα ότι θα ξαναέρθουν.

Γιατί να το κάνω αυτό είναι το συνηθέστερο ερώτημα, σε τι θα ωφεληθώ;

Η απάντηση δόθηκε παραπάνω, αλλά μπορώ να την ενισχύσω χωρίς να σας κουράσω άλλο, προτρέποντας σας να ρίξετε μια ματιά στη σελίδα

http://el.wikipedia.org/wiki/Διεθνής_Συνεταιριστική_Συμμαχία

Για να δείτε το πραγματικό οικονομικό όφελος που μπορεί να έχει ο συνεταιριστής, ο υπάλληλος και η ίδια η κοινωνία και να διαβάσετε μεταξύ άλλων

“Το Συνεταιριστικό Κίνημα έχει ως μέλη του πάνω από 800 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με εκτιμήσεις των Ηνωμένων Εθνών για το 1994, το βιοτικό επίπεδο περίπου 3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων ή του μισού πληθυσμού του πλανήτη βελτιώθηκε μέσω των συνεταιριστικών επιχειρήσεων. Οι εν λόγω επιχειρήσεις συνεχίζουν να παίζουν σημαντικό οικονομικό και κοινωνικό ρόλο στις κοινότητες τους.”

“Οι συνεταιρισμοί παρέχουν πάνω από 100 εκατομμύρια θέσεις εργασίας σε όλο τον κόσμο, 20% περισσότερες από αυτές των πολυεθνικών επιχειρήσεων.”

Πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε ότι οι συνεταιρισμοί δεν είναι κάποιου είδους πολιτικής ιδεολογίας ιδιοκτησία, παραδείγματα αποτελούν όλοι οι υγιείς ελληνικοί και ξένοι συνεταιρισμοί, οι οποίοι ευημερούν ακόμα και μέσα σε σκληρά καπιταλιστικά κράτη με ιδιαίτερα συντηρητικές κοινωνίες.

Το συμπέρασμα από τα παραπάνω, είναι ότι όταν ευημερεί ένας συνεταιρισμός, δεν έχουν κέρδος μόνο οι συνέταιροι και οι εργαζόμενοι σε αυτόν, έχουν κέρδος άμεσο και οι συνάδελφοι που βρίσκονται έξω από τον συνεταιρισμό και αυτό, προκύπτει από την ίση διανομή του κέρδους για τους μεν και από τον υγιή ανταγωνισμό τον οποίο επιβάλει ο συνεταιρισμός στην αγορά για τους δε.

Αν όλα τα παραπάνω δεν σας πείθουν να ενισχύσετε τους συνεταιρισμούς στον τόπο σας, ίσως σας πείσει το παρακάτω δημοσίευμα, το οποίο είναι ένα μικρό παράδειγμα που δείχνει το τι επακολουθεί μετά το κλείσιμο ενός συνεταιρισμού.

“Λουκέτο φέρεται να έχει βάλει τις τελευταίες ημέρες ο Προμηθευτικός Συνεταιρισμός Φαρμακοποιών (ΠΡΟΣΥΦΙΠΕ) στα Ιωάννινα.
Η δραστηριότητα του Συνεταιρισμού ήταν σε όλη την Ήπειρο γεγονός που επηρεάζει όλα τα συνεργαζόμενα φαρμακεία της περιοχής.
Το προσωπικό του Συνεταιρισμού φέρεται να έχει απολυθεί - πρόκειται για περίπου 40 άτομα συνολικά, με το Λογιστήριο να είναι το μόνο που παραμένει ανοιχτό.
Πρόσφατα στην περιοχή άνοιξαν δύο ιδιωτικές φαρμακαποθήκες οι οποίες αναμένεται να απορροφήσουν μέρος του πελατολογίου.”

Πηγή: http://www.biznews.gr/2013/05/ekleise-farmakeftikos-synetairismos.html

Το “συνεταιρίζεστε” είναι θεσμός σταθερότητας, υγιούς ανταγωνισμού και στήριξης των χαμηλών οικονομικών στρωμάτων.

Όλοι οι πολίτες οφείλουν στους εαυτούς τους να στηρίξουν τους συνεταιρισμούς.

Όλα τα Συνεταιριστικά στελέχη οφείλουν να δουν από μια νέα οπτική γωνία τους υπερχρεωμένους συναδέλφους και να λειτουργούν ενωτικά ανοίγοντας περισσότερο την αγκαλιά του συνεταιρισμού. Η διαφάνεια στις συναλλαγές οι ευέλικτοι τρόποι συνεργασίας με νέους, παλιούς και εν δυνάμει συνεταίρους, θα πρέπει να είναι στην ημερήσια διάταξη των Διοικήσεων των συνεταιρισμών.

Ιδιαίτερα τα Συνδικαλιστικά στελέχη, οφείλουν να οδηγούν σε κάθε κίνησή τους, τους συναδέλφους προς την κατεύθυνση των συνεταιρισμών.

Και τέλος οι υπάλληλοι οφείλουν να στηρίξουν τους χώρους δουλειάς τους, όταν διαπιστώνουν ότι οι διοικήσεις προσπαθούν για το καλύτερο.

Η Δύναμη βρίσκεται στα χέρια μας και σε κάθε περίπτωση εμείς τη μοιράζουμε, επιλέγοντας να στηρίξουμε ή να δημιουργήσουμε συνεταιρισμούς, όχι μόνο προμηθευτικούς αλλά και στην παροχή υπηρεσιών.

Επιλέγουμε το μέλλον μας γνωρίζοντας ότι η απόφαση που θα πάρουμε θα καθορίσει τη ζωή μας για τα επόμενα τουλάχιστον 50 χρόνια.